تبليغاتX
مادر

یادگاری از دوست عزیزم ،عاشق ناشناس ...

 نیلو فر من ..

  آخر چگونه می توانم لبخندهای زیبایت را فرموش کنم ؟؟

 دوازده بهار را بامن پروازی عاشقانه کردی . برایم امید ی بودی در نا امیدی هایم  ..

 برایم خورشیدی بودی در شب های تارم ..

 مگر نادیای تو دوستت نداشت ؟؟

 پس چگونه نیلو فر مرداب زندگیم شدی ؟؟

 امروز که به قاب عکس تو نگاه میکنم ، دیگر اشکی برایم نمانده تا غم هایم را شستشو

 دهم ..

 هردم که به خود فرو می روم ، هرگاه که خاطراتم را ورق می زنم ،

 این سیلابی از اشک است که به من می گوید منتظر نباش ..

 دیگر مرداب زندگیت نیلو فری ندارد و نیلوفر تو با خدا همبازی شده ..

                  

                                    

+ نوشته شده در دوشنبه ششم اسفند 1386ساعت 18:9 توسط کیومرث |